Pazhouheshname Quran va Hadith

other امت وسط و قوم برگزیده به ‌مثابه امت‌های مأمور (بررسی تطبیقی رسالت جهانی در اسلام و یهودیت با تحلیل تفاسیر علامه طباطبایی و راشی) The Middle Nation and the Chosen People as Missioned Communities (A Comparative Study of Universal Mission in Islam and Judaism through the Exegetical Analyses of ʿAllāmah Ṭabāṭabāʾī and Rashi) تخصصي Special پژوهشي Research پژوهش حاضر با هدف واکاوی مفهوم «امت وسط» در قرآن کریم و «قوم برگزیده» در متون مقدس یهودی انجام شده است. این دو مفهوم بیانگر جایگاه خاصی برای گروهی از انسان‌ها در تحقق ارادۀ الهی در جهان هستند. این مقاله با رویکردی تطبیقی، به بررسی این دو مفهوم در اسلام و یهودیت پرداخته و تلاش می‌کند با تحلیل تفاسیر معتبر اسلامی و یهودی، رسالت جهانی این دو امت را واکاوی کند. در اسلام، امت وسط به‌عنوان جامعه‌ای متعادل، شاهد بر سایر امت‌ها و حامل پیام جهانی توحید معرفی می‌شود و مفهوم امت وسط فراتر از قومیت است؛ درحالی‌که در یهودیت، قوم برگزیده به‌منزلۀ حامل عهد الهی و حافظ شریعت، نقش خاصی در تاریخ  ایفا می‌کند. این پژوهش با بهره‌گیری از روش تحلیل محتوا و بررسی تفاسیر، به شباهت‌ها و تفاوت‌های بنیادین نگاه دو دین به مأموریت جهانی امت‌ها می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که اسلام با تأکید بر جهانی‌بودن پیام و دعوت به عدالت، نگاه فراگیرتری در مقایسه با یهودیت دارد. یهودیت بیشتر بر حفظ هویت قومی و انتظار موعود تأکید می‌کند. این مقاله می‌کوشد تا با تبیین این تفاوت‌ها، زمینه‌ای برای گفت‌وگوی بین‌دینی و فهم مشترک فراهم آورد. This study examines the concept of the ummat wasaṭ (the middle or exemplary nation) in the Qur’an and the “chosen people” in Jewish sacred texts. Both concepts designate a special role for particular communities in the realization of the divine will in the world. Employing a comparative approach, the article investigates these notions in Islam and Judaism and explores the universal mission attributed to these communities through an analysis of authoritative Islamic and Jewish commentaries. In Islamic thought, the ummat wasaṭ is characterized as a balanced community, a witness over all other nations, and the bearer of a universal message of monotheism. This concept transcends ethnicity and highlights moral and spiritual excellence. In Judaism, however, the chosen people are defined as the bearers of the divine covenant and guardians of the Torah, entrusted with a distinctive historical and religious role. Using content analysis and a close reading of the exegetical works of ʿAllāmah Ṭabāṭabāʾī and Rashi, the study explores the fundamental similarities and differences in how the two traditions conceptualize the global mission of their respective communities. The findings indicate that Islam emphasizes the universality of its message and its call to justice, presenting a more inclusive outlook compared with Judaism, which places greater emphasis on preserving ethnic-religious identity and awaiting the fulfillment of messianic promises. By clarifying these distinctions, this article seeks to contribute to interfaith dialogue and promote deeper mutual understanding. امت وسط, قوم برگزیده, رسالت جهانی, علامه طباطبایی,راشی, یهودیت. Ummat Wasaṭ, Chosen People, Universal Mission, ʿAllāmah Ṭabāṭabāʾī, Rashi, Judaism. 269 288 http://pnmag.ir/browse.php?a_code=A-10-2-233&slc_lang=other&sid=1 Zeynab Parhizkar زینب پرهیزکار ze.parhizkar@iau.ir 10031947532846005581 10031947532846005581 No Abbas Hemami عباس همامی hemami@iau.ac.ir 10031947532846005582 10031947532846005582 Yes Mohammad Reza Adli محمدرضا عدلی moh.adli@iauctb.ac.ir 10031947532846005583 10031947532846005583 No