other انسان انگاری مفهوم مجرد دنیا در نهج‌البلاغه براساس نظریه استعاره تصوری تخصصي Special پژوهشي Research <i><span dir="RTL" lang="AR-SA" style="font-size:10.0pt"><span style="line-height:115%"><span style="font-family:IRBadr">استعاره تصوری به عنوان پدیده‌ای شناختی که در معنی‌شناسی شناختی مورد مطالعه قرار می‌گیرد، افق‌های جدیدی را در مطالعه استعاره گشوده و در فهم و درک حوزه‌های انتزاعی کمک شایسته‌ای کرده است. متون اسلامی مقدس با هدف متحول‌کردن اندیشه بشر، به تبیین مفاهیم انتزاعی گوناگونی از جمله دنیا پرداخته و در این راه همواره میان فضاهای گوناگون تجربی و انتزاعی ارتباط‌ برقرار کرده است تا مخاطب با زیستن در فضایی استعاری بتواند مقوله‌های انتزاعی و معنوی را از رهگذر فضاهای مادی و حسی به‌طور دقیق بفهمد. انسان‌انگاری به عنوان نوعی استعاره هستی‌شناختی در فهم و درک مفاهیم انتزاعی نقش مهمی ایفا می&lrm;کند. به همین دلیل پژوهش حاضر با روش توصیفی و تحلیل محتوای کیفی به استخراج این استعاره شناختی در مفهوم‌سازی دنیا از زبان نهج البلاغه و تحلیل آن پرداخته تا در فهم عمیق از مفهوم‌ انتزاعی دنیا کمک کند. از مهم‌ترین نتایج آن است که انسان‌انگاری دنیا به ما اجازه می‌دهد پدیده‌های دنیا را با اصطلاحات انسانی بر اساس انگیزه‌ها، اهداف، اعمال و ویژگی‌های خودمان درک کنیم. نگاه به چیزی انتزاعی به نام دنیا با اصطلاحات انسانی، قدرت توضیحی از نوعی دارد که برای غالب ما قابل درک است. این نوع استعاره‌ در واقع زمینه سنجیدن دنیا را برای ما فراهم می‌کند و باعث می‌شود تا بتوانیم جنبه‌هایی از آن را درک کنیم؛ جنبه‌هایی که پژوهش حاضر منفی بودن آنها را نشان می‌دهد. کلان استعاره <b>دنیا به مثابه انسان بد </b>فهم عمیق‌تری از انگیزه‌ها و چرایی رفتارهای انسانی و اجتماعی در مواجهه با دنیا به ما می‌دهد و زمینه‌ای برای نقد و اصلاح این دیدگاه‌ها و اقدامات را فراهم می‌کند.</span></span></span></i> <b><i><span style="font-size:8.0pt"><span style="line-height:115%"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Conceptual metaphor, as a cognitive phenomenon studied within cognitive semantics, has opened new horizons for the study of metaphor and has significantly contributed to understanding abstract domains. Islamic sacred texts, aiming to transform human thought, frequently explain various abstract concepts&mdash;among them the concept of dunyā (the worldly life). In doing so, they establish connections between experiential and abstract domains, enabling the audience to comprehend abstract and spiritual concepts through tangible and sensory experiences within a metaphorical framework. Personification, as a type of ontological metaphor, plays an important role in understanding abstract concepts. Accordingly, the present study employs a descriptive method and qualitative content analysis to extract and analyze this cognitive metaphor in the conceptualization of dunyā within Nahj al‑Balāghah. The aim is to facilitate a deeper understanding of this abstract concept. The findings show that the personification of dunyā allows individuals to understand worldly phenomena in human terms&mdash;based on motivations, goals, actions, and characteristics familiar to human experience. Viewing the abstract concept of dunyā through human terminology provides a form of explanatory power that is readily comprehensible. Such metaphors create a framework through which various aspects of worldly life can be evaluated and understood; notably, the present study indicates that many of these aspects are depicted negatively. The overarching metaphor of &ldquo;dunyā as a human being&rdquo; thus offers deeper insight into the motivations and underlying reasons behind human and social behaviors in relation to worldly life and provides a foundation for critiquing and reforming these attitudes and actions.</span></span></span></i></b> استعاره تصوری, استعاره هستی‌شناختی, انسان‌انگاری, دنیا, نهج‌البلاغه. Conceptual Metaphor, Personification, Ontological Metaphor, The World Nahj al-Balāghah. 75 95 http://pnmag.ir/browse.php?a_code=A-10-2-238&slc_lang=other&sid=1 Afarin Zare آفرین زارع dr.afarin.zare@gmail.com 10031947532846005809 10031947532846005809 Yes