fa نحوۀ استفادۀ شیخ طوسی از روایات در تفسیر التبیان تخصصي Special پژوهشي Research <p dir="RTL">نخستین گام‌های مفسران در تدوین تفاسیر، جمع آوری روایاتی بود که به صورت مستقیم و یا غیر مستقیم به تفسیر آیات می‌پرداخت، روایاتی از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و یا ائمه (علیهم السلام) که در تفسیر آیات به آن استناد می‌شد، این روش در عصر حضور و پس از آن نیز روش معمول برای تفسیر قرآن کریم بود تا اوایل قرن چهارم هجری که جهان اسلام با تحول دانش تفسیر مواجه شد و با رشد عقل گرایی به ویژه در مدرسه تفسیری بغداد که بعدها این دستاورد فراگیر شد و مرزها را درنوردید؛ مفسران رو به تفسیر اجتهادی آوردند و از این‌رو روایات تفسیری نه به عنوان تنها منبع، بلکه در کنار سایر منابع در اختیار مفسر قرار گرفت، از این میان شیخ طوسی در التبیان فی تفسیر القرآن علیرغم اینکه خبر واحد را در تفسیر فاقد حجیت می‌شمارد، اما به صورت گسترده از آن بهره گرفته است، این روایات در اغلب موارد فاقد سند هستند اما در تفسیر آیات، تبیین مباحث علوم قرآنی و تبیین آیات الاحکام، تبیین قصص قرآنی، نقد روایات دیگر، تأیید و یا تقویت اقوال مفسران و همچنین در تبیین مباحث کلامی مورد استفاده قرار گرفته‌اند؛ وی گاهی به نقد سندی و متنی هم پرداخته است اما وجه اکثری در نقد متنی روایات است.</p> <p>The interpreters&rsquo; first step in authoring works of interpretation was to collect the narrations that directly or indirectly dealt with the interpretation of the Quranic verses. These are the narrations from the Prophet (p.b.u.h.) or the Imams (a.s.) that are cited in interpreting the verses of the Quran. This method was often used to interpret the Holy Quran during the presence era and afterwards until the 4^th century (A.H.) when the Islamic world came upon a revolution in interpretation sciences and with the growth of rationalism, especially in the School of Baghdad, this achievement was expanded and crossed borders. Interpreters embarked upon <em>ijtihad</em> and, hence, they gained access to interpretational narrations in addition to other resources. Among these interpreters, Sheikh Tusi has extensively relied on narrations with a single transmitter in al-Tebyan fi Tafsir al-Quran although he has pointed out in the same work of interpretation that such narrations lack authority. These narrations often lack chain of transmission but they have been used in explaining the issues related to Quranic sciences, explaining the verses of the revealed prescripts, evaluating other narrations, endorsing or supporting the views of interpreters, and explaining theological issues. Sometimes, Sheikh Tusi has relied on documentational criticism and some other times on textual criticism but he has been mainly involved with textual criticism</p> شیخ طوسی, التبیان فی تفسیر القرآن, روایات تفسیری, خبر واحد, تفسیر اجتهادی Sheikh Tusi, al-Tebyan fi Tafsir al-Quran, interpretational narrations, narration with a single transmitter, jurisprudential interpretation 7 33 http://pnmag.ir/browse.php?a_code=A-10-2-33&slc_lang=fa&sid=1 Somayyeh Khalili Ashtiani سمیه خلیلی آشتیانی smh.khalili@gmail.com 10031947532846001633 10031947532846001633 Yes Abbas Hemami عباس همامی ah@hemami.net 10031947532846001634 10031947532846001634 No