Pazhouheshname Quran va Hadith

other قرآن کریم و فرزندان ادعایی خدا؛ تحلیلی گفتمانی از حاشیه‌رانی یک گفتمان قدیمی Holy Qurʾān and the Alleged Children of Almighty Allah; A Discourse Analysis of the Marginalization of an Old Discourse تخصصي Special پژوهشي Research زبان، ابزاری کارآمد است که به گونهای شگرف اما پنهان بر مخاطب تأثیر میگذارد. برای آشکارسازی این تأثیرگذاری پنهان، روش تحلیل گفتمان ابزاری قابل توجه است. از اینرو این مطالعه بر آن است تا با استفاده از ابزارهای تحلیل متن و نظریه گفتمان لاکلا و موف، تحلیلی گفتمانی از نقد گفتمان فرزندداریِ خدا در قرآن ارائه و نشان دهد که قرآن برای نقد این گفتمان و تأثیرگذاری بر مخاطب از چه راهکارهای زبانی و چگونه استفاده کرده است. نتیجه اینکه قرآن برای تضعیف گفتمانِ مذکور از راهکارهای زبانی مختلفی استفاده کرده است؛ برخی از ابزارهایی که قرآن برای این منظور از آنها بهره میگیرد عبارتند از نفی، تکرار، انتساب دالهای منفی به دال مورد نقد، انتساب دالهای خاص به فرزندانِ ادعایی، اقناع از طریق استدلال، اقناع از طریق تنظیر و استفهامهای بلاغی. همچنین قرآن با همارز قرار دادن مدعیان فرزندداریِ خدا با دالهای تضعیفگر، هویتی منفی از آنها بازنمایی کرده و از سوی دیگر با استفاده از زنجیره همارزی از خدا هویتی مثبت و در تقابل با فرزندداری به دست داده و اینگونه مخاطبان را از گفتمان فرزندداری دور و به سوی گفتمان قرآن سوق داده است. در مجموع قرآن با راهکارهای خود، گفتمان مذکور را به حاشیه رانده است، چنانکه اعتقادات مسلمانان عصر نزول برخلاف معاصرانشان از انگاره فرزند قرار دادن برای خدا سالم ماند. Language is an efficient tool that affects the audience in a wonderful but hidden way. To reveal this hidden influence, the method of discourse analysis is a significant tool. Therefore, this study aims to present a discourse analysis of the critique of the discourse of having children of Almighty Allah in the Qurʾān by using the tools of text analysis and the discourse theory of Lacla and Moff and to show what linguistic strategies and how the Qurʾān has used to criticize this discourse and influence the audience. The result is that the Qurʾān has used various language strategies to weaken the mentioned discourse. Some of the tools that the Qurʾān uses for this purpose are: Negation, repetition, attribution of negative signifiers to the signifier under criticism, assigning special signs to alleged children, persuasion through argument, persuasion through analogy and rhetorical questions. Also, the Qurʾān has represented a negative identity of those who claim to be Allah's children with debilitating signs. And on the other hand, by using the chain of equivalence, Allah the Most Exalted has given a positive identity in opposition to having children; and in this way, it has pushed the audience away from the discourse of having children and towards the discourse of the Qurʾān. In general, the Qurʾān has pushed the mentioned discourse to the sidelines with its solutions. Unlike their contemporaries, the beliefs of the Muslims of the descent era remained intact from the idea of having a child for Almighty Allah. تحلیل گفتمان, نظریه گفتمان لاکلا و موف, فرزندان ادعایی خدا, عصر نزول, قرآن کریم. Discourse Analysis, Lacla and Moff's Discourse Theory, the Alleged Children of Almighty Allah, the Era of Descent, Holy Qurʾān. 229 257 http://pnmag.ir/browse.php?a_code=A-10-2-181&slc_lang=other&sid=1 Mohammad Mehdi Farrahi محمدمهدی فرهی Mohammadfarrahi2011@gmail.com 10031947532846004697 10031947532846004697 Yes