fa بررسی انتقادی مبنای علامه طباطبایی و آیت الله جوادی آملی درباره استقلال قرآن و تأثیر آن در کاربرد روایات تفسیری تخصصي Special پژوهشي Research <span style="font-family:tahoma;"><em><span dir="RTL"><span style="font-size: 10pt;">از مهمترین مبانی علامه طباطبایی در تفسیر المیزان و آیت الله جوادی آملی در تفسیر تسنیم باور به استقلال قرآن در حجیت، دلالت و تفسیر است. آنها معتقدند قرآن کریم که خود را روشنگر همه چیز معرفی می‌نماید، هم در حجیت و هم در بیان مدلول و مقصود آیات، مستقل است و به غیر خود وابسته نیست. البته هر دو مفسر از دیگر منابع تفسیری مانند روایات و شواهد تاریخی در تفسیر استفاده نموده‌اند که به نظر می‌رسد با مبنای استقلال قرآن، تعارض دارد. اما تعارض یاد شده با تبیین آیت الله جوادی آملی مبنی بر عدم انحصار قرآن در حجیت و دلالت، در روش تفسیری خود و استادش علامه طباطبایی، رفع می‌گردد. از جمله موارد موید این تبیین، کاربرد و تأثیر روایات اسباب نزول و روایات تطبیقی در فهم و تفسیر این دو مفسر است. در مقاله سعی شده، ضمن تبیین نوع و کارکرد روایات در فرایند تفسیری دو مفسر، به بررسی انتقادی مبنای </span></span></em><span dir="RTL"><span style="font-size: 12pt;">&laquo;</span></span><em><span dir="RTL"><span style="font-size: 10pt;">استقلال قرآن</span></span></em><span dir="RTL"><span style="font-size: 12pt;">&raquo;</span></span><em><span dir="RTL"><span style="font-size: 10pt;"> و تأثیر روایات در فهم تفسیری علامه طباطبایی و آیت الله جوادی آملی پرداخته شود. </span></span></em></span> <em>One of the most fundamental ideas of Allameh Tabataba&rsquo;i in Tafsir al-Mizan and that of Ayatollah Javadi Amoli in Tafsir-e Tasnim is belief in the independence of the Quran in authority, indication, and interpretation. They believe that the holy Quran, which claims to be enlightener of everything, is independent in both authority and in stating the signification and connotation of the verses. Of course, both interpreters have employed other interpretational sources such as narrations and historical evidence in their interpretation, which seems to be in conflict with the belief in the independence of the Quran. However, this conflict is resolved by Ayatollah Javadi Amoli&rsquo;s explanation referring to the non-monopoly of the Quran in authority and indication in his interpretive method and in that of his master, Allameh Tabataba&rsquo;i. One of the instances confirming this explanation is the use and impact of the narrations related to the occasions of revelation and comparative narrations contributing to the understanding and interpretation of these two commentators. Making an attempt to explain the types and function of narrations in the interpretation process of these two commentators, this article deals with a critical examination of the basis of the independence of the Quran and the impact of narrations on the understanding and the interpretation of Allameh Tabataba&rsquo;i and Ayatollah Javadi Amoli<span dir="RTL">.</span></em> استقلال قرآن, تفسیر قرآن به قرآن, روایات تفسیری, علامه طباطبایی, آیت‌الله جوادی آملی the independence of the Quran, the Quran through the Quran interpretation, interpretational narrations, Allameh Tabataba’i, Ayatollah Javadi Amoli 75 96 http://pnmag.ir/browse.php?a_code=A-10-2-59&slc_lang=fa&sid=1 Seyyed Reza Mo’adab سیدرضا مؤدب 10031947532846001624 10031947532846001624 Yes Alireza Shayeq علیرضا شایق 10031947532846001625 10031947532846001625 No