زیست اخلاق اجتماعی گونهای از اخلاق است که به روابط انسان با دیگران در سطوح مختلف اشاره میکند. مفهوم امت به عنوان مفهوم نزدیک به اجتماع در مفاهیم دینی در زیست اخلاق اجتماعی نیز از نقش مفاهیم محوری به حساب میآید. مؤلفههای زیست اخلاقی در دو حوزهی خرد و کلان مورد بررسی قرار میگیرد که در حوزه کلان نظام تعلیم و تربیت، امنیت اجتماعی، نظام سیاسی و اقتصادی زیرساخت لازم برای ساخت زیست اخلاق اجتماعی را فراهم میکنند. همچنین در حوزههای خرد و بین فردی در سه ساحت بینش،گرایش و کنش مولفههای زیست اخلاق اجتماعی دستهبندی میکردند که شامل نگاه به توحید، انسان و دنیا در حوزه بینش، حب و بغض در حوزه گرایش، همچنین مفاهیمی همچون احسان، وفای به عهد، صداقت، حسن ظن، انفاق، حلم، رفق و مدارا، عفت و حیا در حوزه کنش میگردد. در نهایت باید اشاره نمود که پایبندی به اصول و آموزههای زیست اخلاق اجتماعی سبب همبستگی میان اقشار مختلف جامعه، مسئولیتپذیری نسبت به افراد جامعه و ترجیح منافع جامعه نسبت به منافع فردی خواهد شد.
Maaref M, Kheyrollahi Z, Mohammadi H. Components of Social Ethical Life from the Perspective of the Qur’an and Nahj al-Balāghah. 3 2026; 19 (38) :271-302 URL: http://pnmag.ir/article-1-2313-fa.html
معارف مجید، خیراللهی زهرا، محمدی حسین. مؤلفههای زیست اخلاق اجتماعی از منظر قرآن و نهجالبلاغه. پژوهشنامه قرآن و حدیث. 1405; 19 (38) :271-302